Leczenie przodozgryzu

Przodozgryz – to jedna z wad zgryzu charakteryzująca się wysunięciem żuchwy ku przodowi względem szczęki, gdzie dolny łuk zębowy zachodzi na górny. W zarysie twarzy uwidacznia się wysunięta ku przodowi broda, wraz z dolną wargą, nadając twarzy tzw. "groźny wyraz". Przodozgryz może przybierać różne odmiany występując jako: przodozgryz częściowy, przodozgryz całkowity, przodozgryz rzekomy, przodożuchwie czynnościowe czy przodożuchwie morfologiczne (progenia). Jednak wspólną cechą wszystkich odmian jest ustawienie przednich zębów dolnych przed górnymi.

Najczęstszą przyczyną przodozgryzu są wady genetyczne: achondroplazja, zespół Aperta, zespół Crouzona i Downa, wrodzone wady rozwojowe jak np. rozszczep podniebienia czy urazy szczęki. Niejednokrotnie dzieci dziedziczą tą wadę po rodzicach i wówczas nie można zapobiec powstaniu przodozgryzu. W wielu przypadkach przodozgryz powodują uwarunkowania środowiskowe i pielęgnacyjne, które jak najbardziej można zmienić. Wśród nich można wymienić zbyt wysokie układanie dziecka do snu z odgięciem głowy do przodu, co w rezultacie powoduje odruchowe przesuwanie żuchwy i języka do przodu. Dochodzi wówczas do przewagi mięśni wysuwających żuchwę nad cofającymi. Warto również ingerować w zmianę nawyków dziecka takich jak: ssanie kciuka, ssanie górnej wargi lub języka. W przeciwnym razie utrwalone w ten sposób nawyki znacznie przyczyniają się do rozwoju wspomnianej wady zgryzu. Za rozwój przodozgryzu lub przodożuchwia odpowiada także przerost migdałków podniebiennych, powodujący odruchowe wysuwanie żuchwy w celu uzyskania swobody oddychania. Wreszcie, na rozwój defektu ma nawet wpływ wczesna utrata mlecznych siekaczy w szczęce.

Opisywana wada może przybrać postać całkowitą lub częściową. Trzeba wiedzieć, że nieleczony przodozgryz zaburza funkcje odgryzania oraz żucia pokarmów. Może również wpływać na występowanie wad wymowy w zakresie artykułowania niektórych zgłosek.

Przodozgryz - leczenie zębów u dzieci

Leczenie przodozgryzu w przypadku najmłodszych polega na pobudzaniu wzrostu szczęki i zahamowaniu wzrostu żuchwy ku przodowi. Jeżeli dziecko posiada jedynie zęby mleczne, korekcja wady rozpoczyna się od oszlifowania guzków blokujących cofanie żuchwy. Kolejnym etapem jest zapoznanie z ćwiczeniami oddziałującymi na cofanie żuchwy (np. nadgryzanie, zaciskanie górnymi zębami dolnej wargi). Potem przychodzi czas na założenie aparatu ortodontycznego.

W uzębieniu mieszanym leczenie przodozgryzu będzie polegało na zastosowaniu różnych – w zależności od indywidualnego przypadku – aparatów ortodontycznych. Zadaniem tych urządzeń stanie się przesunięcie zębów dolnych ku tyłowi, a górnych ku przodowi. Może przy tym okazać się niezbędne usunięcie zębów. W tym przypadku najczęściej dotyczy to położonych w żuchwie "czwórek". W leczeniu wady u nastolatków wskazane może być usunięcie zębów "mądrości" aby zapobiec późniejszym nawrotom przodozgryzu.

Leczenie przodozgryzu u osób dorosłych jest bardziej czasochłonne, głównie ze względu na ukończony wzrost żuchwy i szczęki. W miejsce aparatów ruchomych, które nie wpływają już na modyfikację kości należy zastosować aparaty ortodontyczne stałe. W przypadku utrwalonych zaawansowanych wad niezbędny może okazać się zabieg chirurgiczny. Czasem, do celów estetycznych stosowany jest swego rodzaju wizualny trik polegający na: wychyleniu za pomocą aparatu ortodontycznego zębów górnych i pochyleniu zębów dolnych. Jednakże postępowanie w leczeniu tej wady zgryzu u dorosłych zawsze jest sprawą indywidualną, o której decyduje ortodonta.